اعضای شورای خانه دادن از شورایاری ها گزینش شوند

جدا از کارکرد مثبت خواه سلبی واقعی شورایاری ها طی یک دهه گذشته (که نیازمند پژوهش های حقیقی و فارغ از تصمیم ورزی های معمول سیاسی ناحیه است)، مباحثه مهم دیگری که مطرح می شود ماجرای فرایند رشد شورایارهاست. اینکه آیا شورایارها، این امکان را دارند که از پله شورایاری، به سمت ها و پست های دیگر مملکت مدیریت عمومی پرتاب شوند خواه…؟ البته این بحث، در حوزه ساختارهای حزبی، سیاسی، مستخدم و نهادی جامعه همچنین سزاوار سرزنش تبیین است.

داخل این مورد، با دکتر امیر محبیان، استاد دانشگاه و ممیز مسائل سیاسی به گفت وگو نشسته ایم. محبیان با توجه به تأسیس حزب نواندیشان و همچنین زوجیت مرکز پژوهشی راهبردی آریا، تفریق های جالبی از این حادثه دارد.

* * * کسی که بتواند وارد شورایاری ها بشود، آیا این امکان از رویت ساختاری و طبیعی برای او فراهم است که بتواند پست ها و موقعیت های دیگر را بی قراری تصاحب کرده و پیش برود؟

شورایاری ها شاید نخستین دامنه درگاه انسانیت درون سازوکار تصمیم گیری ها و پذیرش مسئولیت ها تلقی شوند. امکان پیشگاه و حکم درون شورایاری طبعاً می تواند بوسیله عنوان گامی ارزشمند در فهم و درک و نیز کسب تجربه در مورد نحوه مدیریت عمومی به شمار جوی. برملا است آنان که بوسیله مسئولیت اجتماعی می اندیشند می توانند از شورایاری ها مقدمه کنند و درصورت فراهم بودن بسترها، به موضع های بعدی هم دست یابند. به نشانی ممیز سیاسی و مشرف به فعالیت احزاب و همچنین یک پژوهشگر حرفه ای تو حوزه سیاست، فکر می کنید فعالیت هایی از این مشت می تواند جایگزین حاضر بودن بود احزاب صنف ای در ایران و نیز رشد غریزی و پله بوسیله پله افراد داخل فرایند مدیریت عمومی و مدنی و دیپلماتیک بشود یا نه؟

رویکرد فعالیت های اجتماعی از فدایی جهات با فعالیت های سیاسی همپوشانی دارد، ولی با آن یکی نیست. مرام احزاب سیاسی کسب قدرت و حفظ آن است ولی هدف فعالیت های مدنی بیشتر خدمت دهی بوسیله جامعه است و حتی داخل جوامعی سیاست زده برای اینکه جامعه ما، بخاطر ساختن تضمین مثبت، فعالان اجتماعی می کوشند که از انگ فعالیت تو راستای اهداف سیاسی به دور باشند. هر چند بعید نیست که بعضی از فعالان مدنی به سوی اهداف دیپلماتیک تیمار خیز بردارند اما لزوماً تلازمی میان آنها نیست. پس درون پاسخ بوسیله سؤال شما، باید این تبیین و تعبیر کردن را مدنظر داشته باشیم. از دید ساختاری، در چه صورتی شورایاری ها بوسیله عنوان زیربنای حکمرانی و دمکراسی محلی، می توانند منجر به نمو افرادی که داخل این فعالیت ها انبازی می کنند، بشود؟

اگر سازوکار گزینش اعضاهایشورای قصبه از میان اعضای شورایاری بود یا شرط فعالیت درون این سطح مطرح بود، حتماً شورایاری بوسیله مثابه مسیر باید بیشتر موردتوجه راحتی می گرفت و اتفاق مثبتی می افتاد اما ظاهراً غم اکنون چنین نیست. درون محل زندگی خودتان، تا حالا با شورایاران بازدید داشته اید؟ فکر می کنید ایرادات متخصص این افراد و این ساختارها از حیث جامعه شناسی احزاب و قضیه مشارکت در دمکراسی چیست؟

شخصاً به دلیل اشتغال بیش ارتباطی با اعضای شورایاری محلی که تو آن زندگی می کنم، نداشته ام و چندان حزن از حیطه فعالیت آنها در عمل مقدمه نیستم. البته از نگاه کلی و حرفه ای، در ضرورت و مفید بودن آن شک ندارم. چرا؟

من معتقدم هر عملی که بر همکاری انسان داخل امور خودشان بیفزاید، طبعا کار کننده و مسئولیت آفرین بوده و باید به آن احترام گذاشت.